تأثیر معماری بر روح و ذهن

به گزارش مجله عکسها، معماری بزرگترین سند نانوشته تاریخ است و ما امروز برگی تازه از این سند را در مکانی می نگاریم که شاید سال ها پیش بیابانی بر سر راه کاروان ها بوده و اکنون به شهری بزرگ و متراکم تبدیل شده است. شهرهایی که قبلاً حتی به چشم هم نمی آمدند اکنون در رقابت با دیگر شهرهای بزرگ هستند؛ سنگاپور در رقابت با پکن ، پکن با فرانکفورت و .... هیچ کس تصور نمی کرد که امروز به جای ملت ها، شهرها باهم در رقابت باشند. با خبرنگاران همراه باشید.

تأثیر معماری بر روح و ذهن

جهت دریافت خدمات شرکت بازسازی آپارتمان با گروه ساختمانی آبان در ارتباط باشید. از طراحی پلن بازسازی تا اجرای جز به جز بازسازی منزل، ویلا و ساختمان اداری تخصص ماست.

دنیل لیبسکند، معماری است که با روح و قلب مردم سروکار دارد. وی مدیر پروژه ای با نام معماری و احساس است. پای صحبت لیبسکند مینشینیم با مجله عکسها همراه شوید: بیشتر مردم، حتی افراد باهوش توجه چندانی به معماری ندارند و آن را به فرد دیگری واگذار مینمایند. اما برای من مهم تر از معماری وجود ندارد. معماری فقط خشت روی خشت گذاشتن نیست بلکه معماری جهان فرد را می سازد و مشی فکری و روحی او را معین می نماید. مسلماً اگر محل زندگی شخص نامناسب باشد بر ذهن و روح او اثرگذار است.چند لحظه تصور کنید : در محیطی تاریک که جز یک دیوار چیزی ندارد زندگی می کنید نه پنجره ای نه قاب عکسی و نه ...خب مشخصاً حس زندانی بودن به شما دست می دهد و این موضوع سلامت ذهن شما را به خطر می اندازد. هرچه سبک معماری به طبیعت نزدیک تر باشد شور زندگی آن بیشتر است.اما هر ساختمانی که انسان را به وجد می آورد مطمئناً حاصل شور و دلی است که معمار برای آن پروژه صرف نموده است.مسئله این نیست که ساختمان به ما حس خوبی می دهد یا خیر. مسئله انگیزه و حرکت است .مسئله این است که چقدر خودمان را با محیط اطرافمان یکی میدانیم؟! مسئله قدرت و علاقه ای است که حس می کنید و خب این موضوع سطحی نیست. به طور مثال ساختمان فرانک گری را در نظر بگیرید آنگاه عشق، همت و زحمتی را که برای خم کردن یک تکه فولاد به کار گرفته شده است به خوبی درک می کنید.یا معماری های نورمن فوستر به نظر شما چه چیزی جز عشق می تواند چنین جنبشی در یک تکه شیشه به وجود آورد.همین شور و هیجان است که مردم را به سمت شهرها و روستاهای قدیمی سوق می دهد. در شهرهای بزرگ این ساختمان های برتر شهر هستند که از رازهای شهر پرده برمی دارند و هر آنچه را که فراموش می کنید به خاطر می سپارند.این نوعی خرد جمعی است چیزی فراتر از هوش فردی شما. معماری بزرگ ترین سند نانوشته تاریخ است. و ما امروز برگی تازه از این سند را در مکانی می نگاریم که سال ها پیش بیابانی بر سر راه کاروان ها بوده و اکنون به شهری بزرگ و متراکم تبدیل شده است.شهرهایی که قبلاً حتی به چشم هم نمی آمدند اکنون در رقابت با دیگر شهرهای بزرگ اند سنگاپور در رقابت با پکن ، پکن با فرانکفورت و همین طور الی آخر .هیچ کس فکرشم را هم نمی کرد که امروزه به جای ملت ها شهرها باهم در رقابت باشند. و در این رقابت تنوع حرف اول را میزند.به شخصه اصلاً به شهرهای گرفته ای که نشانی از آرامش در آن ها دیده نمی گردد علاقه ای ندارم.گاهی می بینم که مسئولین حکومتی سعی در کنترل نوع معماری شهر دارند از مسئولین روشن فکر گرفته تا افراد هیتلر، موسیلینی و استالین مآب.و البته هیچ وقت این خدا منشی افراطیشان به ثمر نمی نشیند. گاهی با خودم میگویم چقدر خوب می شد اگر پیاده روهای شهر تنوع بیشتری داشتند، مگر ما چقدر عمر می کنیم،لمس زیبایی حق هر انسانی است.شهرهایی که همگان را به تحسین وامی دارند تنوع پیچیده ای از رنگ ها، اشکال، افکار و ایده ها را در خود جای داده اند. به عنوان یک معمار وظیفه من ایجاب می نماید که با محیط فیزیکی و افکار و عقاید مردم ارتباط برقرار کنم.وقتی دنبال محلی برای بنای موزه جویش(موزه یهود) در برلین می گشتم. خودم را جای مردمی گذاشتم که دیگر وجود نداشتند و با خودم فکر می کردم چه سازه ای در خورد مردمی است که دیگر وجود ندارند، مردمی که به خاطرات پیوسته اند؟ و حالا در نیویورک بعد از چندین سال شما می توانید حضور مردمی که جانشان را در حادثه 11سپتامبر ازدست داده اند در منطقه صفر(جایگزین برج های تجارت جهانی که در حادثه یازده سپتامبر ویران شدند) احساس کنید.احتیاج نیست صوفی مسلک یا مذهبی باشید از هر قشری که باشید این احساس در شما شکل خواهد گرفت. خلأ و دیوارهای روان را اطرافتان احساس می کنید و به ناگاه آرامشی غیرزمینی شمارا فرامی گیرد، این مکان و تاریخش را احساس می کنید گویی که این ارتباط حرف هایی برای گفتن دارد. تنها محدودیت برای این ارتباط تابوها هستند.این مکان جای دیگری است و رفتار دیگری را می طلبد ظرافتی در آن هست که باید حفظ گردد و این چیزی است که من آن را سفر روح می نامم. حتی در ساخت بناهای معمولی هم باید حساسیت به خرج داد.معماری به خودی خود سخت است ما می توانیم در یک نگاه تشخیص دهیم کدام بنا دلی است و کدام یک فقط سرهم شده است!به راحتی می توان بی دقتی و سکون را در طرح ها تشخیص داد. زمانی که برای اولین بار به این مکان آمدم به شهر ارواح می ماند. فقط گاهی دو یا سه نفر را می دیدم که در باران به شهر زل زده اند. هرروز بیشتر از دیروز به خاطرات می پیوست و همه آنچه بر سرش آمده بود را نمایان می کرد. تغییرات این مکان خیلی آرام و تدریجی اتفاق می افتاد حتی صحبت های مردم هم در خصوص این مکان به آرامی تغییر جهت دادند گویی چیزی از مغاکی عمیق در حال بیرون آمدن باشد. زمانی که کارم را در این مکان آغاز کردم دیگران انتظار یک بنای تجاری را داشتند اما چیزی که من در ذهن می پروراندم متفاوت بود، من نمی خواستم یک وال استریت دیگر بیافرینم اینجا قرار بود متفاوت باشد. معیار موفقیت پروژه برای من تعداد مردمی بود که حاضر بودند به این مکان جدید نقل مکان نمایند. از وقتی کار خود را آغاز کردم صدها هزار نفر به این مکان نقل مکان کردند جایی که قرار بود یک وال استریت جدید باشد اکنون محلی است برای شکوفایی خلاقیت. معماری آمیزه ای از تقدس و کفر است.اما این تقدس نیست که مانع بی حرمتی می گردد، به طور مثال اگر شما در این مکان زباله بریزید منافاتی با تقدس مکان ندارد این روح مکان است که شما را از انجام این کار بازمی دارد. زمان زیادی طول می کشد تا یک مکان عمومی جا بی افتد.منطقه صفر دویست سال زمان می برد تا آن طور که باید شکل بگیرد نیویورک در ابتدا چند خیابان بیش نبود. وجب به وجب معماری پر از خوش بینی است. معماری استعاره ای از زندگی است. به جهان آمدن، بودن و شدن همه تجاربی از جنس معماری هستند.همه چیز از یک نطفه آغاز می گردد، از هیچ چیز و به مرورزمان به ثمر مینشید.هیچ اهمیتی ندارد که چه بر این محل گذشته و چقدر گرفته و مغموم است، معماری آمده است تا آینده را بسازد. حتی ساختن بنای یادبود برای یک مرده به هر نحوی، -کاشتن یک گل یا درخت یا نوشتن کتاب - چیزی است که انسان را زنده می نماید. این برداشت من از معماری است. منبع:CNN Style

منبع: کجارو
انتشار: 6 اسفند 1398 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: 3napix.ir شناسه مطلب: 760

به "تأثیر معماری بر روح و ذهن" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "تأثیر معماری بر روح و ذهن"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید